People   |   Posted on Jun 8, 2016 by kiki

စိတ္ကူးအိပ္မက္မ်ားကို နံရံေပၚတြင္ေရးဆြဲသူ အာကာေက်ာ္


အိုဘားမားရဲ႔ ပံုက သူ႕ဘ၀ကို change ျဖစ္ေစခဲ့တယ္လို႕ဆိုတယ္။

Share this article

သူ႕နာမည္ကအာကာေက်ာ္။ ဂရပ္ဖစ္တီအာကာေက်ာ္။ NightT ဆိုတာလည္းသူပဲ။ အေမရိကန္သမၼတဘားရက္အိုဘားမားရဲ႔ ပံုကို သူတတ္ေျမာက္တဲ့ ဂရပ္ဖစ္တီအႏုပညာနဲ႕ထုဆစ္ၿပီးႀကိဳဆိုဂုဏ္ျပဳခဲ့တဲ့အတြက္ သူဟာထင္ေပၚလာခဲ့တယ္။ အာကာေက်ာ္ကိုယ္တိုင္ကလည္း အိုဘားမားရဲ႔ပံုက သူ႕ဘ၀ကို change ျဖစ္ေစခဲ့တယ္လို႕ဆိုတယ္။ တကယ္ေတာ့ အိုဘားမား ပံုေၾကာင့္သူ႕ဘ၀စင္ေပၚေရာက္ခဲ့ျခင္းမဟုတ္။ သူ႕ရဲ႔အႏုပညာစြမ္းရည္ေၾကာင့္ ေရာက္ရမယ့္ေနရာသို႕တဟုန္ထိုးေရာက္ရိွႏိုင္ခဲ့ျခင္းသာျဖစ္တယ္။ ‘ အာကာေက်ာ္သည္ ၾကက္ကန္း ဆန္အိုး တိုးခဲ့ျခင္း မဟုတ္။ အာကာေက်ာ္သည္ စိုင္ေကာ္လို႕ ခ်ံဳေပၚေရာက္ခဲ့ျခင္းမဟုတ္။ အာကာေက်ာ္သည္ ေၾကြတစ္လက္ ၾကက္တစ္ခုန္လုပ္ခဲ့ျခင္းမဟုတ္။ အာကာေက်ာ္သည္ ပတၱျမားမွန္၍ ႏြံမနစ္ ခဲ့ျခင္းသာျဖစ္သည္။ ’ ဆရာမျမဴပါးရ္က The Real Lives Real Stories မွာ အာကာေက်ာ္ကိုအဲသလိုတင္စားခဲ့ဖူးတယ္။ အာကာေက်ာ္ဟာ သူ႕ဘ၀အခိုက္အတန္႕တခ်ိဳ႕မွာ ျပင္းျပင္း ထန္ထန္႐ုန္းကန္ခဲ့ရတယ္။ သူလည္းပဲ လူငယ္တစ္ေယာက္ရဲ႔ စ႐ိုက္သဘာ၀အတိုင္း တခ်ိဳ႕ေနရာေတြမွာ မိမိရဲ႔ ယံုၾကည္ရာကေနဖယ္ခြာၿပီး ေ၀ေ၀ဝါးဝါးလည္းျဖစ္ခဲ့ဖူးသူ။

အာကာေက်ာ္သူငယ္တန္းအၿပီးမွာ ထားဝယ္ကေနရန္ကုန္ကို မိသားစုအလိုက္ေျပာင္းလာခဲ့ၾကတယ္။ ရန္ကုန္မွာေက်ာင္းဆက္တက္တယ္။ ခဲတံကိုင္တတ္စကတည္းက ပန္းခ်ီေတြဆြဲခဲ့တဲ့အာကာေက်ာ္။ ေက်ာင္းစာညံ့တယ္။ ပန္းခ်ီေတာ္တယ္။ ငယ္ငယ္တုန္းက မလိမၼာရင္အဆူခံရမွာေၾကာက္လို႕ဆိုၿပီး လိမၼာခ်င္ေယာင္ေဆာင္ေနခဲ့တယ္တဲ့။ က်ြန္ေတာ္ လုပ္ေရးတာမဟုတ္ဘူး။ အဲဒါသူေျပာတာ။ ကိုးတန္းတက္ေတာ့ ဘိုင္အိုဘာသာတြဲကို ေရြးခ်ယ္ခဲ့တယ္။ ေဆးေက်ာင္းတက္ခ်င္လို႕မဟုတ္ဘူး။ ပံုေတြဆြဲခ်င္လို႕ပါတဲ့။ ဆယ္ေက်ာ္သက္ အရြယ္ ေလ။ ဆိုးတယ္။ ေပတယ္။ ပံုဆြဲတယ္။ ဆယ္တန္းေျဖဖို႕ ၃ လေလာက္အလိုမွာေက်ာင္းထုတ္ခံရတယ္။ ဒါနဲ႕ ရန္ကုန္ကေန ထားဝယ္ကိုၿပန္ၿပီးစာေမးပြဲေျဖတယ္၊ ေအာင္တယ္။အဲဒါ အာကာေက်ာ္ ဆိုတဲ့လူငယ္။ အာကာေက်ာ္မွာ ညီအစ္ကိုေမာင္ႏွမငါးေယာက္ရိွတယ္။ အာကာေက်ာ္က ၄ ေယာက္ေျမာက္။ အာကာေက်ာ္မွာ ပါလာတဲ့အႏုပညာဗီဇဟာ သူ႕အေဖရဲ႔ ေသြးကိုသက္ေသျပေန တယ္။ အာကာေက်ာ္ရဲ႔အေဖက နာမည္ႀကီးပန္းခ်ီဆရာေတာ့မဟုတ္ဘူး။ ဒါေပမဲ့ ပန္းခ်ီဆြဲတယ္။ အႏုပညာကိုခ်စ္ျမတ္ႏိုးသူအေဖရဲ႔သား အာကာေက်ာ္။ အာကာေက်ာ္နဲ႕ က်ြန္ေတာ္နဲ႕က သိပ္ရင္းနီးသူေတြေတာ့မဟုတ္။ သူက celebrity ဆိုေတာ့ က်ြန္ေတာ္က သူ႕ကိုအင္တာဗ်ဴးခ်င္တယ္ဆိုၿပီးေတြ႔ခဲ့ၾကတာ။ ေရြဂွံုတိုင္ Excel Tower က Bar တစ္ခုမွာေပါ့။

‘ အေဖက ပန္းခ်ီလည္းဆြဲတယ္။ ၿပီးေတာ့ music ေတြလည္းလုပ္တယ္။ က်ြန္ေတာ့္အစ္ကိုေတြဆိုရင္ အရင္က ဂစ္တာေတြတီး၊ သီခ်င္းေတြဆို၊ band ေတြလည္း လုပ္လိုက္ၾက ေသးတယ္။ က်ြန္ေတာ္က်ေတာ့ ပန္းခ်ီဆြဲတယ္။ အခုက်ြန္ေတာ့္ညီမေလးက်ေတာ့ ဒီေဂ်ကို အရမ္းစိတ္ဝင္စားတယ္။ အဲလိုေပါ့ က်ြန္ေတာ္တို႕ မိသားစုက အႏုပညာဓာတ္ခံေလးေတာ့ပါၾက တယ္။ ’ က်ြန္ေတာ္ေမးလိုက္တာက ခင္ဗ်ားတို႕မိသားစုမွာခင္ဗ်ားအေဖရယ္၊ ခင္ဗ်ားရယ္ၿပီးေတာ့ ဘယ္သူေတြကအႏုပညာအလုပ္ေတြနဲ႕ဆက္စပ္မႈရိွေသးလဲလို႕ေမးလိုက္တာ။ သူကအဲလိုေျဖ တယ္။ တစ္ခ်က္ေျပာစရာရိွတယ္ဗ်။ က်ြန္ေတာ္၊ ခင္ဗ်ားဆိုတဲ့အသံုးအႏႈန္းေပါ့။ အဲဒါက လူငယ္အခ်င္းခ်င္းၾကားမွာ ရိွန္တာေတြ၊ ေက်ာ္ၾကားမႈေတြ၊ ဂုဏ္ျဒပ္ေတြကိုေဘးခ်ိတ္ၿပီး ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ေျပာဆိုဖို႕အတြက္အင္မတန္အသံုးဝင္တဲ့စကားလံုးျဖစ္တယ္။ ဒါကိုနားလည္မယ္ေမ်ွာ္လင့္ပါတယ္။

ၿပီးေတာ့ သူ႕ရဲ႔ အခက္ခဲဆံုးကာလေတြ၊ ႐ုန္းကန္ခဲ့ရတဲ့ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ ျပစနစ္ေအာက္က လူငယ္တစ္ေယာက္ရဲ႔ အေၾကာင္းကို သူျပန္ေျပာျပတယ္။

‘ အသက္အရြယ္တစ္ႏွစ္ၿပီးတစ္ႏွစ္ႀကီးျပင္းလာတဲ့အခ်ိန္တိုင္းမွာ အေတြ႔အႀကံဳေတြအမ်ားႀကီးရတယ္။ ထူးျခားတဲ့ျဖစ္စဥ္ေတြကလည္း အမ်ားႀကီးပဲ။ ေနာက္ဆံုးတကယ့္ life ထဲေရာက္လာတဲ့အခ်ိန္မွာေပါ့၊ ဆယ္တန္းၿပီး တကၠသိုလ္တက္ေပါ့ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ကိုယ့္ဟာကိုယ္ျပန္ၿပီး႐ုန္းကန္ရတဲ့အေျခအေနမွာပိုၿပီးဆိုးတယ္။ မေတြ႔ဖူး၊ မႀကံဳဖူးတဲ့အရာေတြနဲ႕အမ်ားႀကီး ႀကံဳရတယ္။ ၂၀၁၁ ေလာက္ကစၿပီး႐ုန္းကန္ရတဲ့အေျခအေနေပါ့။ အစံုပဲ။ လမ္းေဘးမွာ ေစ်းေရာင္းတဲ့အေျခအေနေတြပါေရာက္ခဲ့ရတယ္။ အမ်ားႀကီးပဲ။ အရင္တုန္းကဆို ပြဲေတာ္ေတြ မွာလိုက္ၿပီးေတာ့ ပံုေတြလိုက္ဆြဲတာ၊ ပံုတူေတြဆြဲေပးတာမ်ိဳးေတြရိွခဲ့တယ္။ အဲဒီတုန္းက အက်ႌလည္းတစ္ခါေရာင္းခဲ့ဖူးတယ္။ တစ္ပါတ္ေလာက္ပဲ။ အဲဒီအလုပ္ကို ကၽြန္ေတာ္မေပ်ာ္ဘူး။ အလုပ္လုပ္ရတာကၽြန္ေတာ္ေပ်ာ္တဲ့အလုပ္ပဲလုပ္ခ်င္တယ္။ အလုပ္ေတြလည္းလိုက္ေလ်ွာက္တယ္။ တက္တူးေတြလည္းထိုးတယ္ စံုေနတာပဲအလုပ္ေတြကေတာ့။ ’ အာကာေက်ာ္က သူ ႐ုန္းကန္ျဖတ္သန္းခဲ့ရတဲ့ဘ၀အစိတ္အပိုင္းတစ္ေနရာကို ေတြးေတြးေဆြးေဆြးေျပာျပေနတယ္။ ခုလိုအေျခအေနနဲ႕ အဲဒီတုန္းက အေျခအေနေတြကို သူ႕မသိစိတ္ထဲကျပန္လည္ႏိႈ္င္းယွဥ္ ေနမိတာလည္းျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။ သူကအလုပ္လုပ္ရတာ ကိုယ္ေပ်ာ္တဲ့အလုပ္ပဲလုပ္ခ်င္တာတဲ့။ ဘ၀ေပးအေျခအေနေၾကာင့္ဆိုတာေတြကို သူကဆန္႕က်င္ၿပီးေဖာက္ထြက္ခ်င္ေနတယ္။ ဦးေႏွာက္စိတ္ကူးစိတ္သန္းေတြရဲ႔ အလုပ္သိပ္မလိုဘဲ အလြတ္က်က္ထားတဲ့စာပုဒ္တစ္ခုကိုရြတ္ျပေနသလိုမ်ိဳးေျပာလို႕ရႏိုင္မယ့္ အေျဖဘက္ကို ကၽြန္ေတာ္လွည့္ေမးလိုက္တယ္။ အင္တာဗ်ဴးေျဖေနရတဲ့ပံုစံနဲ႕မတူဘဲ ဒီအတိုင္းစကားထိုင္ေျပာေနတဲ့ပံုစံျဖစ္ေစတဲ့အတြက္ ဒီေမးခြန္းက သူ႕အတြက္ သက္ေတာင့္သက္သာျဖစ္ေစမွာပါ။ ‘ခင္ဗ်ားရဲ႔႔ sign ျဖစ္တဲ့ NightT ဆိုတဲ့စကား လံုးကဘယ္ကေနစိတ္ကူးရတာလဲ၊ ၿပီးေတာ့ဘာလို႕အဲဒါကို sign တစ္ခုအေနနဲ႕အသံုးျပဳခဲ့ရတာလဲ’ ဆိုေတာ့ သူက ‘ အရင္တုန္းကတည္းက ဂိမ္းေတြဘာေတြေဆာ့ရင္ NightT ကိုသံုး တယ္။ အဲဒီတုန္းကလူငယ္ေတြ ၾကားထဲမွာ nickname ေလးတစ္ခုေတာ့ရိွၾကတယ္။ အဲဒီတုန္းက Counter Stike တို႕ဘာတို႕ကစ္တုန္းကဆို အဲဒီ NightT ဆိုတဲ့နာမည္ပဲသံုးတယ္။ ေနာက္ ေတာ့လည္းဂရပ္ဖစ္တီေတြဆြဲတယ္။ က်ြန္ေတာ္ဆြဲသမ်ွပံုေတြမွာ NightT ကိုပဲသံုးျဖစ္ေတာ့တယ္။ ’ သူ႕စကားသံေတြထဲမွာ ေခတ္လူငယ္တစ္ေယာက္ရဲ႔ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းေျပာဆိုေနသံေတြ ကိုၾကားလိုက္မွာပါ။

‘အထူးသျဖင့္ေတာ့ Graffiti Artist ေတြကလူသိမခံၾကဘူးလို႕ေျပာၾကတယ္။ ခင္ဗ်ားကေကာ ဘာလို႕လဲ။ ေပၚျပဴလာျဖစ္ခ်င္လို႕လား။’ က်ြန္ေတာ္ဆြခနဲေမးခ်လိုက္တယ္။ သူ ခဏကေလး၊ စကၠန္႕အပိုင္းအစကေလးနည္းနည္းေလာက္ေပါ့၊ ငိုင္သြားတယ္။ ၿပီးေတာ့မွေျပာတယ္။ ‘ အဲဒါကေတာ့ ခံယူခ်က္တစ္ခုပဲဗ်။ ကိုယ္လုပ္တဲ့လုပ္ရပ္က အရမ္းႀကီးပတ္ဝန္းက်င္ ကိုထိခိုက္မႈမရိွဘူး။အဲဒါဆိုရင္လူသိခံလို႕ရတယ္။ ဒါကေတာ့ လိုင္းႏွစ္လိုင္းကြဲတယ္။ Banksy တို႕ဘာတို႕ဆိုရင္ ႏိုင္ငံျခားကလူေတြပဲ။ လံုး၀လူသိမခံဘူး။ ဒါေပမဲ့ Can Two တို႕လို႕ public နဲ႕ထိေတြ႔ေနရတဲ့ Graffiti Artist ေတြကေတာ့အမ်ားႀကီးပဲ။ ဒါေပမဲ့ ဂရပ္ဖစ္တီဆြဲရင္ လူအသိမခံရဘူးလို႕ေတာ့ rule ဆြဲထားတာမရိွပါဘူး။ ကိုယ့္ခံယူခ်က္နဲ႕ကိုယ္သြားေနၾကတာပါ။’ သူ႕အေျဖကသိပ္ အရွည္ႀကီးေတာ့မဟုတ္။ ခံယူခ်က္ဆိုတာပဲ။ ဒါေပမဲ့ အရမ္းျပည့္စံုတယ္။ ဆက္ၿပီးေတာ့သူက ‘ အဓိကကေတာ့ လက္ရာေပါ့ေနာ္။ ႏိုင္ငံျခားက artist ေတြနဲ႕ ကအထူးသျဖင့္ theme ေတြကြာ တယ္။ theme ကေတာ့တစ္ေယာက္တစ္မ်ိဳးစီရိွၾကတာပါပဲ။ ’ သူနဲ႕ ႏိုင္ငံျခားက graffiti artist ေတြနဲ႕ ကြာျခားမႈကိုေျပာျပတယ္။ သူဆြဲခဲ့တဲ့ graffiti ေတြထဲက peace music art အတြက္ဆြဲေပးခဲ့တဲ့ လိုဂိုေလးနဲ႕ပတ္သက္ၿပီးသူ႕ကိုက်ြန္ေတာ္ေမးခ်င္ေနတယ္။ အဲဒီပံုနဲ႕ပတ္သက္ၿပီးသူ႕မွာေျပာစရာခံစားခ်က္ကေလးတစ္ခုခုရိွေနလိမ့္မယ္ဆိုတာလည္းေသခ်ာေနတယ္ေလ။ ‘ အဲဒီတုန္းကလည္း ကခ်င္ျပည္နယ္မွာစစ္ပြဲေတြျပန္ျဖစ္ေနတဲ့အခ်ိန္။ အဲဒီတုန္းက ကိုယ္ေတြရဲ႔ theme ကလည္းၿငိမ္းခ်မ္းေရးအတြက္ေပါ့။ ၿပီးေတာ့လူေတြက music နဲ႕ထိေတြ႔ရင္ေပ်ာ့ည့ံသြားတတ္ၾကတယ္ေလ။ ေပ်ာ့ည့ံတယ္ဆိုတာ စိတ္ဓာတ္ပိုင္းဆိုင္ရာ ေပ်ာ့ည့ံသြားတယ္ဆိုလိုတာမဟုတ္ဘူး။ ႏွလံုးသားေတြေပ်ာ့ညံ့သြားတယ္၊ ႏူးည့ံသြားတယ္ေပါ့။ ဒီစစ္သားက ေသနတ္ကို ေတာင္ေဘးမွာခ်ၿပီးေတာ့ ဂစ္တာတီးေနတယ္ဆိုေတာ့ အရမ္း peace ျဖစ္တယ္ခံစားရလို႕ပါ။’ သူနည္းနည္းၿပံဳးလိုက္တယ္ထင္တယ္။ လူငယ္တစ္ေယာက္ရဲ႔ ရင္ထဲမွာ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးအေငြ႔အ သက္ေတြခ်က္ခ်င္းျပန္႕ႏွံ႕သြားတယ္ထင္ရဲ႔။ ၿပီးေတာ့ သူဆြဲခဲ့တဲ့ပံုအတြက္လည္းသိပ္ဂုဏ္ယူေနသလိုမ်ိဳး။ က်ြန္ေတာ္တို႕က ဂရပ္ဖစ္တီဆိုတာနဲ႕ Hip Hop ရဲ႔အရွင္သခင္ျဖစ္တဲ့ Rapper ေတြ နဲ႕တြဲၿပီးျမင္တတ္ၾကတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အာကာေက်ာ္ကေရာ ဘယ္ဂီတကိုႀကိဳက္ႏွစ္သက္တဲ့သူလဲဆိုတာ သိခ်င္ေနတယ္။‘က်ြန္ေတာ္ကက်ေတာ့ music အားလံုးကိုႀကိဳက္တယ္။ rock လည္းႀကိဳက္တယ္။ Hip Hop လည္းႀကိဳက္တယ္။ Hip Hop ဘက္ကလည္း သူတို႕မွာ ခံယူထားတာေပါ့ေလ။ element ေလးေတြရိွတယ္။ အဲဒီထဲမွာ ဒီ graffiti ဆြဲတာလည္းပါတယ္ေပါ့။ ဒါေပမဲ့ေလ က်ြန္ေတာ္က အဲလိုမ်ိဳးေဘာင္ေတြနဲ႕မဟုတ္ဘူး။ ဒါက အႏုပညာအလုပ္လုပ္ေနတာ။ အားလံုးက freedom ပါပဲ။’ သူေျဖတယ္။ အႏုပညာအလုပ္ဟာ freedom ျဖစ္တယ္တဲ့။ အဲဒါအႏုပညာကို ေဘာင္ခတ္ၿပီးေတာ့ မခံစားတတ္တဲ့ အာကာေက်ာ္ပဲ။

ဂရပ္ဖစ္တီကို အြန္လိုင္းေပၚကေန စၿပီးေလ့လာျဖစ္ခဲ့ပံု၊ ၿပီးေတာ့ အြန္လိုင္းကေနျဖစ္ေစ၊ ႏိုင္ငံျခားကိုသြားၿပီးေတာ့ျဖစ္ေစ ေက်ာင္းတက္ဖို႕စိတ္ကူးမရိွဘူးလားလို႕က်ြန္ေတာ္ေမးလိုက္တယ္။ အဲဒီေတာ့ အာကာေက်ာ္က ‘ ဒီ street art ေတြ၊ graffiti ေတြ အကုန္လံုးက လြန္ခဲ့တဲ့တစ္ခ်ိန္ကတည္းက အြန္လိုင္းကေနေလ့လာခဲ့တာေပါ့။ Google တို႕ Youtube တို႕ကေနအၿမဲေလ့လာခဲ့ရတာပါ။ ၇ တန္းၿပီးေတာ့ က်ြန္ေတာ္ graffiti အေၾကာင္းစသိေနၿပီ။ အဲဒီေတာ့ google မွာ က်ြန္ေတာ္စၿပီးရွာၾကည့္တယ္။ အဲဒီတုန္းက Youtube မသံုးတတ္ေသးဘူး။ ပံုေတြေတြ႔တယ္။ ကိုယ္ႀကိဳက္တာေတြ႔ရင္ေဒါင္းထားလိုက္တယ္။ အဲဒါေလးေတြမွတ္ထားတယ္။ သိမ္းထားတယ္။ ဒါေတြကေတာ့ ကိုယ္သြားရင္သြားသေလာက္ပဲ။ က်ြန္ေတာ္လည္းေလ့လာေနတာပါပဲ။ Non-stop learning ပဲေလ။ က်ြန္ေတာ္ေက်ာင္းႀကီးသြားမတက္ျဖစ္ေပမဲ့ တျခားေနရာေတြကေနပံုစံအမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႕က်ြန္ေတာ္ေလ့လာျဖစ္ေနတာ ပါပဲ။ ဒါေပမယ့္အဲဒီဟာႀကီးတစ္ခုတည္းအတြက္နဲ႕ က်ြန္ေတာ္အခ်ိန္မေပးႏိုင္ေသးတဲ့ အေျခအေနတစ္ ခုေရာက္ေနလို႕ပါ။ ေက်ာင္းႀကီးသြားတက္ၿပီးေတာ့ဗ်ာ အခ်ိန္ေတြသံုးေလးႏွစ္ႀကီးေမ်ာ ၿပီးျဖစ္သြားမွာစိုးတယ္။ အဲဒီသံုးေလးႏွစ္အတြင္းမွာ က်ြန္ေတာ္လုပ္ခ်င္တာ တျခားဟာေတြအတြက္ လုပ္ခြင့္မရိွေတာ့မွာစိုးလို႕။ မႏွစ္ကဆိုရင္ အင္ဒိုနီးရွားမွာပြဲေတာ္တစ္ခုလုပ္ေတာ့ အဲဒီကိုေရာက္ျဖစ္ေသးတယ္။ အြန္လိုင္းမွာက social network ရိွေနေတာ့ အရမ္းေပ်ာ္ဖို႕ေတာ့ေကာင္းတယ္။ အားလံုးကသိေနတယ္။ ဘယ္ႏိုင္ငံမွာ ဘယ္ေကာင္ကဘာလုပ္ေနတယ္ဆိုတာ အကုန္လံုးက သိေနၾကေတာ့ေခၚတဲ့လူေတာ့ရိွတယ္။ ဒါေပမဲ့က်ြန္ေတာ္ ခုနကေျပာခဲ့သလိုေပါ့။ အခ်ိန္ေပးႏိုင္တဲ့ တစ္ေန႕ေတာ့ အဲဒါျဖစ္ေကာင္းျဖစ္လာႏိုင္တယ္။ ေက်ာင္းေတြတက္ျဖစ္ခ်င္ျဖစ္လိမ့္မယ္။ အခုကေတာ့ က်ြန္ေတာ္လက္ရိွလုပ္ေနတဲ့ အလုပ္ေတြကလည္း ရိွေနေသးေတာ့ အဆင္မေျပႏိုင္ေသးဘူး.....’ လူငယ္တစ္ေယာက္ရဲ႔ ဘ၀အႏွစ္သာရေတြကို စြန္႕လြတွ္လိုစိတ္မရိွသူ။  

က်ြန္ေတာ္တို႕ကိုေျပာျပလို႕မရႏိုင္ေသးတဲ့ သူ႕ရဲ႔စိတ္ကူးအိပ္မက္ေတြကို သူဒီလူငယ္ဘ၀မွာပဲပံုေဖာ္ခ်င္ေနေသးတယ္။ အာကာေက်ာ္ဟာ လူငယ္ဘ၀ကိုလူႀကီးဆန္ဆန္မကုန္ဆံုးခ်င္သူ။ လူငယ္ဟာ လူငယ္လိုပဲျဖစ္ေနရမယ္ဆိုတဲ့ အာကာေက်ာ္။

က်ြန္ေတာ္သိခ်င္ေနတဲ့ အေၾကာင္းအရာေတြသူ႕ဆီမွာ ရိွေနေသးတယ္။ အထူးသျဖင့္ ျဖစ္ပ်က္ၿပီးသားအေၾကာင္းအရာတစ္ခုကို ဒီအတိုင္းေျပာျပရတာထက္ သူ႕အေတြးအျမင္နဲ႕ ဒႆနဆန္ဆန္စကားေတြကၽြန္ေတာ္ပိုၾကားခ်င္ေနတယ္။ ဒါေၾကာင့္ကၽြန္ေတာ္သူ႕ကိုထပ္ေမးေနတယ္။ ‘ ခင္ဗ်ားလက္ရိွဆြဲေနတဲ့ ခင္ဗ်ားရဲ႔ creation ေတြကိုေရာ ဘယ္လိုျပန္သံုးသပ္ျဖစ္လဲ။ ဆိုလိုတာက ႏိုင္ငံတကာအဆင့္မီၿပီလို႕ေျပာလို႕ရၿပီလား။’ က်ြန္ေတာ္ေမးလိုက္တဲ့ေမးခြန္း။ အာကာေက်ာ္က ေတြေ၀မေနဘူး။ ခ်က္ခ်င္းပဲေျဖတယ္။ ‘အဲလိုေတာ့မခံယူေသးဘူးဗ်။ ဘာျဖစ္ လို႕လဲဆိုေတာ့က်ြန္ေတာ္ကႀကိဳးစားဆဲပဲ။ Professional ႀကီးတစ္ေယာက္လည္းမဟုတ္ေသးဘူး။ အခုမွ ေလ့လာၿပီးလုပ္ေနတာဆိုေတာ့ ၿပီးေတာ့ အရင္တုန္းကလည္းေျပာခဲ့တဲ့စကားပါ။ က်ြန္ေတာ္တို႕ ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္ သတ္မွတ္လို႕မရဘူးဗ်။ နယ္ပယ္တိုင္းမွာ ကိုယ့္အလုပ္ကိုယ္အစြမ္းကုန္ႀကိဳးစားလုပ္ေနၾကဖို႕ပဲ။ အဲဒီအတြက္ ငါတို႕ဟာ level ဘယ္ေလာက္ေရာက္ေနပါၿပီ ဘာညာေအာ္ေျပာေနစရာမလိုဘူး။ အဲဒီေတာ့ ႏုိင္ငံတကာကို ေစာင့္ၾကည့္ေနတဲ့အေကာင္ေတြက က်ြန္ေတာ္တို႕ဘယ္အေျခအေနရိွေနၿပီိဆိုတာ သူတို႕တစ္ေန႕ေျပာလာလိမ့္မယ္။ ျမန္မာဆိုတာ ဘာေကာင္ေတြလဲဆိုတာ ေျပာလာလိမ့္မယ္။ ကိုယ္ကေတာ့ လိုက္သတ္မွတ္ေနလို႕မရဘူး။ ဒါေပမဲ့ သူတို႕သတ္မွတ္လာမယ့္တစ္ေန႕ကို က်ြန္ေတာ္ရေအာင္လုပ္မယ္။ ’ ၿခေသၤ့ တစ္ေကာင္မာန္ဖီေနသလိုမ်ိဳး အာကာေက်ာ္က အားနဲ႕မာန္နဲ႕ေျပာေနတယ္။ ခံျပင္းမႈေတြအတိုင္းသားျမင္ေနရတယ္။ ျဖစ္ကိုျဖစ္ရမယ္ဆိုတဲ့ သူ႕ရဲ႔ စိတ္ဆႏၵေတြဟာ ထင္းခနဲေပၚလြင္လာတယ္။ အာကာေက်ာ္ဆိုတဲ့လူငယ္ကအဲလို။ သူ႕ရဲ႔ ဒိုင္ယာေလာ့ခ္ေတြထဲမွာေမ်ာပါသြားတာက က်ြန္ေတာ္။ က်ြန္ေတာ္တို႕သူ႕ကိုအခုျမင္ေနရတာက ဂရပ္ဖစ္တီဆြဲေနတဲ့ သူတစ္ေယာက္အျဖစ္သာ။ ဒါေပမဲ့ သူဟာ ငယ္ငယ္ကတည္းက ပန္းခ်ီေတြဆြဲခဲ့တယ္ဆိုတာသိၿပီးသားပါ။ ဒါေၾကာင့္ အဲဒီလို ပန္းခ်ီအႏုပညာေတြကိုေရာဆက္မဆြဲေတာ့ဘူးလားဆိုတာ က်ြန္ေတာ္ေမးလိုက္တယ္။ ‘ ဒီ street art တစ္ခုကေတာ့က်ြန္ေတာ္လုပ္တတ္တဲ့ဟာေပါ့ေနာ္။ ႀကိဳးစားၿပီးေတာ့လည္း သင္ယူလုပ္ေနတယ္။ အဲဒါနဲ႕ပတ္သက္ၿပီးေတာ့ က်ြန္ေတာ္စာအုပ္တစ္အုပ္ဖတ္ဖူးတယ္ဗ်။ ဂ်ြန္လီဆို တဲ့စာအုပ္။ အသက္ ၂၄ ႏွစ္မွာ ေအာင္ျမင္သြားတဲ့ပုဂၢိဳလ္တစ္ေယာက္အေၾကာင္းေရးထားတာေပါ့။ အဲဒီစာအုပ္ထဲမွာေရးထားတာက လူတစ္ေယာက္မွာကိုယ္ပိုင္အရည္အခ်င္းတစ္ခုစီရိွတယ္ တဲ့။ အဲဒီေတာ့ က်ြန္ေတာ္ကစဥ္းစားတယ္ က်ြန္ေတာ့္အရည္အခ်င္းဘာရိွလဲလို႕။ က်ြန္ေတာ့္မွာပံုဆြဲတတ္တဲ့ဟာတစ္ခုေတာ့ရိွတယ္။ ငယ္ငယ္ကတည္းက ခဲတံကိုင္တတ္တဲ့အရြယ္ကတည္း ကပံုေတြဆြဲေနခဲ့တာေလ။ ေက်ာင္းစာအုပ္မွာလည္းပံုေတြ၊ အိမ္ကအေမ၊ အစ္ကိုေတြကလည္းဆူတယ္။ စာမေရးဘူး။ ပံုေတြ ပဲေလ်ွာက္ဆြဲတယ္။ ၿပီးေတာ့ က်ြန္ေတာ့္ရဲ႔ main theme တစ္ခုကလည္းပန္းခ်ီေပါ့ေနာ္။ ဒီ graffiti ေတြကို နံရံေတြေပၚမွာမဆြဲခင္ကတည္းက အိမ္မွာပန္းခ်ီကားေတြအမ်ားႀကီးဆြဲခဲ့တာ။ အဲဒီကတည္းက က်ြန္ေတာ့္မွာ အိပ္မက္တစ္ခုရိွတယ္။ ႀကီးလာရင္ ပန္းခ်ီဆရာတစ္ေယာက္   ျဖစ္ရမယ္ဆိုတဲ့စိတ္ကူးအိပ္မက္ရိွခဲ့တယ္။ ပန္းခ်ီနဲ႕ပတ္သက္တဲ့ဟာေတြေလ့လာတယ္။ သီအိုရီေတြ အမ်ားႀကီးေလ့လာတယ္။ ခုနကစာအုပ္ထဲမွာ ေနာက္ထပ္ေျပာထားတယ္။ ကိုယ့္ရဲ႔အရည္အခ်င္းကို ျပန္ၿပီးသိေအာင္လုပ္ပါတဲ့။ ႀကီးလာၿပီးအလုပ္ေတြေလ်ွာက္လုပ္တဲ့အခ်ိန္မွာ က်ြန္ေတာ္လည္း ပံုပဲဆြဲတတ္တယ္ဆိုတာသိလာတယ္။ၿပီးေတာ့ အဲဒီအရည္အခ်င္းကိုတိုးတက္ေအာင္လုပ္တဲ့။ တိုးတက္ေအာင္လုပ္ပါဆိုေတာ့ က်ြန္ေတာ္ဒါကိုပဲျပန္ၿပီးေတာ့ Update ျဖစ္ေအာင္လုပ္တယ္။ ေလ့လာတယ္။ ၿပီးေတာ့ အဲဒါနဲ႕ အသက္ေမြးဝမ္းေက်ာင္းျပဳတဲ့။ အဲဒါဆိုေအာင္ျမင္လိမ့္မယ္တဲ့။ အဲဒီေတာ့ က်ြန္ေတာ္တို႕ဒီကပညာေရးစနစ္နဲ႕ျပန္ၿပီးၾကည့္လိုက္မယ္ဆိုလို႕ရိွရင္ က်ြန္ေတာ္တို႕လူငယ္ေတြမွာ ဥပမာ ဆယ္တန္း အထိေျဖလိုက္တယ္။ ငယ္ငယ္ကတည္းကေပါ့ သူငယ္တန္းကေန ဆယ္တန္းအထိ တက္လိုက္တဲ့အခ်ိန္မွာေပ်ာက္သြားတာက ငါဘယ္ေနရာမွာေတာ္တယ္ဆိုတာ မသိေတာ့ဘူး။ ဥပမာ ဆယ္တန္းၿပီးရင္ အမွတ္မ်ားမယ္။ ဒီေတာ့ ေဆးေက်ာင္းတက္ရတယ္။ တကယ္ဝါသနာပါတာ၊ အေသြးအသားကေတာ္တာက ပန္းခ်ီျဖစ္ခ်င္လည္းျဖစ္မယ္ အဆိုျဖစ္ခ်င္လည္းျဖစ္မယ္။ ဒါေပမဲ့ အမွတ္မ်ားေတာ့ ေဆးေက်ာင္းတက္လိုက္တယ္။ အဲလိုေပါ့။ က်ြန္ေတာ္ေတြးတာကေတာ့ ကိုယ္က်ြမ္းက်င္ရာနယ္ပယ္အသီး သီးမွာလူငယ္ေတြထြန္းေပါက္လာရင္ ႏိုင္ငံႀကီးတစ္ ႏိုင္ငံတိုးတက္ လာတာပါပဲ။ ’ က်ြန္ေတာ္က သူ႕ကိုနည္းနည္းကေလးပဲ ေမးလိုက္တာ။ သူအမ်ားႀကီးေျဖေပးတယ္။

သူ႕ရည္မွန္းခ်က္ေတြကို သူ႕ေလ့လာမွတ္သားဖူးတဲ့စာအုပ္ေတြနဲ႕ဥပမာေပးယူျပသြားတယ္။ အာကာေက်ာ္ကစာဖတ္တယ္။ အၿမဲတမ္းေလ့လာေနတယ္။ သူ႕စကားအရဆိုရင္ သူ႕ကိုသူအၿမဲ Update လုပ္ေပးေနတယ္ေပါ့။သူေျဖတဲ့အေျဖထဲမွာ ပညာေရးအေၾကာင္းပါလာတယ္။ ပညာေရးနဲ႕ပတ္သက္တဲ့အယူအဆေတြကို က်ြန္ေတာ္ဆက္ေမးလိုက္တယ္။ သူဆယ္တန္းၿပီးေတာ့ အႏုပညာတကၠသိုလ္ဆက္တက္တယ္။ ဒါေပမဲ့ သူအဲဒီမွာမေပ်ာ္ဘူး။ အဲဒီအေၾကာင္း ကိုသူျပန္ေျပာျပတယ္။ ‘ အဲဒီေက်ာင္းမတက္ခင္ကတည္းက က်ြန္ေတာ့္မွာ ကိုယ္ပိုင္course ေတြနဲ႕ ေလ့လာေနတာရိွတယ္။ မူလတန္းေက်ာင္းတက္တုန္းကလည္း က်ြန္ေတာ္ပန္းခ်ီသင္ခဲ့ ေသးတယ္ေလ။ summer course ေတြလည္းသင္ဖူးေသးတယ္။ ဒီဟာကဗ်ာ က်ြန္ေတာ့္မွာ keep in touch ကအၿမဲတမ္းျဖစ္ေနတာ။ အႏုပညာတကၠသိုလ္ေရာက္ေတာ့ဗ်ာ က်ြန္ေတာ္ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ေနခ်င္တယ္။ အမ်ားႀကီး create လုပ္ခ်င္ေပမဲ့ စိတ္တိုင္းမက်တာေလးေတြေတာ့ ရိွတာေပါ့ေနာ္။ အရည္အခ်င္းမမီလို႕စာေမးပြဲေတြက်ေတာ့ က်ြန္ေတာ္ေက်ာင္းထြက္လိုက္တယ္။’သူဟာပညာေရးစနစ္ကို ရြဲ႔ေနၿပီဆိုတာက်ြန္ေတာ္ရိပ္မိတယ္ေလ။ အဲဒီလမ္းေၾကာင္းကေန မဖယ္ခြာဘဲ က်ြန္ေတာ္သူ႕ကိုဆက္ေမးလိုက္တယ္။ ‘ အဲဒီတုန္းကနဲ႕ ပတ္သက္ၿပီးေတာ့ ျမန္မာ့ပညာေရးစနစ္အေပၚမွာ ခင္ဗ်ားခံစားခ်က္ဘယ္လိုရိွလဲ။’ ‘ စနစ္တစ္ခုေကာင္းဖို႕က အစကေနၿပီးျပန္ၿပီး လုပ္ရလိမ့္မယ္ထင္တယ္။ ေက်ာင္းသားေတြ လူငယ္ေတြအကုန္လံုးေပါ့၊ အဓိကက အေတြးေလးတစ္ခုပဲ ထည့္ေစခ်င္တယ္။ ေဘာင္ေတြအကန္႕အသတ္အတားအဆီးေတြမရိွတဲ့ လြတ္လပ္တဲ့အေတြးတစ္ခု ထည့္ေပးႏိုင္ရင္က်ြန္ေတာ္တို႕ပညာေရးစနစ္ႀကီးေကာင္း သြားလိမ့္မယ္။ ဘယ္လိုလဲဆိုေတာ့ က်ြန္ေတာ္တို႕ႏိုင္ငံက ေက်ာင္းသားေတြက စာေမးပြဲေျဖဖို႕ က်ဴရွင္အားကိုးရတယ္။ ဒါေပမဲ့ ႏိုင္ငံတကာမွာ စာေမးပြဲေျဖဖို႕ က်ဴ ရွင္အားမကိုးဘူး၊ စာၾကည့္တုိက္ကို အားကိုးတယ္။ က်ြန္ေတာ္တို႕ဆီက ေက်ာင္းစာၾကည့္တုိက္ေတြကိုၾကည့္လိုက္။ ဖုန္ေတြတက္လို႕။ ေသာ့ေတြခတ္လို႕။ ပညာေရးစနစ္ထက္ က်ြန္ေတာ္ တို႕လူငယ္ေတြ စာမ်ားမ်ားဖတ္ဖို႕ပိုလိုတယ္။’ သူရင္ထဲေတာ္ေတာ္ေပါ့သြားပံုရတယ္။ သူက သူ႕ရင္ထဲမွာမေက်မနပ္ျဖစ္ေနတာတစ္ခုကို အႀကံေပးလိုက္႐ံုသာ။ သူက သူ႕ကိုယ္သူ ဆရာႀကီးပါလို႕ေျပာေနတာမဟုတ္။ ဒါကို ပရိသတ္ေတြနားလည္ဖို႕ေမ်ွာ္လင့္တယ္။ သူက လူငယ္ေတြကို ကိုယ္ပိုင္အရည္အခ်င္းနဲ႕ ကိုယ္ပိုင္ဦးတည္ခ်က္ရိွေစခ်င္တယ္။ ၿပီးေတာ့ ေအာင္ျမင္ေပါက္ေျမာက္ေစခ်င္တယ္။ ဒီေတာ့ အာကာေက်ာ္ကိုယ္တိုင္ကေရာ သူ႕အနာဂါတ္ရည္မွန္းခ်က္ဘာေတြရိွမယ္ဆိုတာကို က်ြန္ေတာ္ေမးလိုက္တယ္။ ‘ခင္ဗ်ားက ဒီအလုပ္နဲ႕ အသက္ေမြးဝမ္းေက်ာင္းလည္းျပဳလို႕ရေနၿပီဆိုေတာ့ ခင္ဗ်ားရဲ႔အနာဂါတ္ကေရာ ဒီအတိုင္းပဲဆက္သြားမွာလား။ ဘယ္လိုမ်ိဳးပံုေဖာ္ထားလဲ။’ ဒါကက်ြန္ေတာ့္အေမး။ ‘ လက္ရိွမွာကေတာ့ ဒီအႏုပညာအလုပ္ေတြနဲ႕အသက္ေမြးဝမ္းေက်ာင္း ျပဳေနတယ္ဆိုေပမဲ့ ဒီဟာနဲ႕ပဲ က်ြန္ေတာ္တို႕ေရာင့္ရဲေနလို႕မရဘူး။ ဘာလို႕လဲဆိုေတာ့ လူငယ္ဆိုေတာ့ အသစ္ေတြအမ်ားႀကီးထပ္လုပ္ရမယ္။ အေတြးေတြကိုျဖန္႕က်က္ေတြးၿပီးေတာ့ က်ြန္ေတာ္တို႕လူငယ္ေတြပ်ံႏိုင္သေလာက္ ပ်ံၾကရ မွာပဲ။ လုပ္ရမယ့္အရာေတြက အႏုပညာတစ္ခုတည္း မဟုတ္ဘူး။ ကိုယ္ႏိုင္တာေတြကို ထပ္လုပ္သြားရမယ္။ ’အာကာေက်ာ္ကအဲသလိုေျဖတယ္။သူ႕စိတ္ကူးေတြထဲက လုပ္ခ်င္ေနတာေတြ ကိုဆက္လုပ္သြားမယ္။ ဒါ အာကာေက်ာ္ရဲ႔ အနာဂါတ္။

အာကာေက်ာ္ဆြဲခဲ့ၿပီးသမ်ွပံုေတြထဲကအမွတ္တရေတြအေၾကာင္းနဲ႕ သူပံုတစ္ပံုမဆြဲခင္ဘယ္လိုေလးေတြျပင္ဆင္ရတယ္ဆိုတာကို အာကာေက်ာ္က ‘ ပံုေတြတစ္ပံုစီတိုင္းမွာေတာ့ အမွတ္တရတစ္ခုစီရိွတာပါပဲ။ ဒါေပမဲ့ အိုဘားမားပံုကေတာ့ အမွတ္တရပိုျဖစ္တာေပါ့။ က်ြန္ေတာ့္ကို change ျဖစ္ေစတဲ့ပံုေတြေပါ့။ ၿပီးေတာ့ အမ်ားႀကီးရိွပါေသးတယ္။ အိမ္မွာ က်ြန္ေတာ္ငယ္ငယ္တုန္းကဆြဲခဲ့တဲ့ ပန္းခ်ီကားေတြ။ ပံုေတြကေတာ့ အမွတ္တရကိုယ္စီနဲ႕ပါပဲ။ ပံုတစ္ပံုအတြက္ျပင္ဆင္ရတာက အဓိကက စိတ္ကူးစိတ္သန္းေပါ့။ တခ်ိဳ႕ပံုေတြက်ေတာ့ sketch မရိွဘူး။ လက္တန္း ဆြဲရတာေတြလည္းရိွတယ္။ အဓိကကေတာ့ မ်က္လံုးထဲပံုေဖာ္လိုက္တယ္။ ၿပီးေတာ့ mood သြင္းၿပီးလုပ္လိုက္တယ္။ အဓိက main base ကေတာ့ စိတ္ကူး စိတ္သန္းပါပဲ။’ ဒါအာကာေက်ာ္ ေျပာျပတာ။ ေနာက္ထပ္ေမးရမယ့္ ေမးခြန္းတစ္ခုက သူ႕အတြက္သိပ္မေကာင္းသလိုပဲ။ ဘယ္လိုေျပာရမလဲဆိုေတာ့ ေမးခြန္းပံုစံကနည္းနည္းစီးပြားေရးဆန္သလိုခံစားရတယ္။ ဒါေပမဲ့ ဒီေမးခြန္း အတြက္အေျဖကို က်ြန္ေတာ္ကသိၿပီးသား လူေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက အဲဒီအေၾကာင္းမယံုၾကတာ။ အာကာေက်ာ္က ၿပိဳင္ကားေတြဘာေတြေတာင္ဝယ္စီးႏိုင္ တယ္ဆိုတာ သိပ္မယံုႏိုင္ၾကဘူး။ ဒါကအမွန္တကယ္ေတာ့သိပ္မဆန္းပါဘူး။ အထက္မွာက်ြန္ေတာ့္တို႕ထပ္ခါထပ္ခါေျပာခဲ့ၿပီးၿပီ။ သူက ဒီgraffiti နဲ႕အသက္ေမြးဝမ္းေၾကာင္းျပဳေနၿပီဆိုတာေပါ့။ ‘ အဲဒါကေတာ့ ကိုယ္ေတြ႔ေပါ့ေနာ္။ က်ြန္ေတာ္လည္း အစကဘယ္လိုလုပ္ထင္ခဲ့မွာလဲ။ စိတ္ကူးနဲ႕ေတာင္ ယဥ္မၾကည့္ဖူးဘူး။ က်ြန္ေတာ့္မွာ ဆရာတစ္ေယာက္ရိွတယ္။ ပန္းခ်ီဆရာေပါ့။ သူ႕အိမ္ကို က်ြန္ေတာ္ေရာက္သြားတယ္။ အိမ္က အႀကီးႀကီးပဲ။ ဒါေပမဲ့ သူကဒီပန္းခ်ီနဲ႕ပဲေအာင္ျမင္လာတာ။ က်ြန္ေတာ့္မွာလည္း အဲလိုေပါ့ေနာ္။ က်ြန္ေတာ္ကက်ေတာ့ စိတ္အားထက္သန္ တယ္။ ၿပီးေတာ့ က်ြန္ေတာ္ကိုယ္တိုင္ခံစား ရတာတစ္ခုကက်ေတာ့ ကိုယ္လုပ္ေနတဲ့အလုပ္တစ္ခုကို ကိုယ္ယံုၾကည္သြားၿပီဆိုရင္ အဲဒီအလုပ္က ကိုယ့္ကိုျပန္ၿပီးေတာ့ၾကည့္တယ္။ က်ြန္ေတာ္တို႕ဆီ ကလူငယ္ေတြမွာ အဲဒီစိတ္တစ္ခု လည္းအေရးႀကီးတယ္လို႕ထင္တယ္။ အလုပ္တစ္ခုလုပ္ေနတယ္ဗ်ာ။ လုပ္ေနရင္းနဲ႕ဒါႀကီးကမျဖစ္ႏိုင္ေတာ့ဘူးဆိုၿပီးေတာ့လက္ေလ်ွာ့သြားတဲ့လူေတြအတြက္ က်ေတာ့မျဖစ္ဘူးေလ။ ဒါေပမဲ့ ဒါႀကီးကို တစိုက္မတ္မတ္ထပ္သြားေနရင္ေတာ့ ကိုယ့္ဆီကို အကုန္လိုက္လာလိမ့္မယ္။ မျဖစ္ႏိုင္ဘူးဆိုတာေတာ့ မရိွပါဘူး။’ အာကာေက်ာ္ေျဖတယ္။ သူကားဝယ္စီးတာေတြဘာေတြကိုတစ္ခုမွမေျပာဘူး။ သူယံုၾကည္ရာကိုလုပ္ေနတဲ့အတြက္ အဲဒီအလုပ္ကလည္းသူ႕ကိုျပန္ၾကည့္သြားတယ္။ သူဒါေလာက္ပဲေျပာတယ္။ တကယ္ေတာ့ ဒါေလာက္ဆိုရၿပီေလ။ ဆရာေဖျမင့္စာအုပ္ထဲမွာ လို႕ က်ြန္ေတာ္ထင္တယ္။ လူတစ္ေယာက္ဟာတဲ့ ကိုယ္ဝါသနာပါတဲ့အလုပ္ကိုလည္းလုပ္ေနရမယ္။ ၿပီးေတာ့ အဲဒီအလုပ္နဲ႕လည္းအသက္ေမြးဝမ္း ေက်ာင္းျပဳရပ္တည္ႏိုင္မယ္ဆိုရင္ ဘ၀ဟာ ေတာ္ေတာ္ေလးေပ်ာ္စရာ ေနခ်င္စရာေကာင္းသြားပါၿပီတဲ့။ အာကာေက်ာ့္ဘ၀ကလည္း အဲလိုမ်ိဳးျဖစ္ေနၿပီလားဆိုတာ က်ြန္ေတာ္ သူ႕ဆီက comment လိုခ်င္တယ္။ အဲဒီေတာ့ အာကာေက်ာ္ က ‘ဆက္ၿပီးေတာ့ သြားေနရတာပါပဲ။ ဒီၾကားထဲမွာလည္း အၿမဲတမ္းတက္ေနတယ္ဆိုတာမရိွဘူးဗ်။ အတက္ရိွလိုက္အက်ရိွလိုက္ဆိုေတာ့ ဒီၾကားထဲမွာ အဲဒီအတက္အက်ကိုႀကံ႔ ႀကံ႔ခံႏိုင္ဖို႕ ကိုယ့္စိတ္ကိုယ္ကိုျပန္ၿပီး အၿမဲတမ္းႀကိဳးစားေလ့က်င့္ေနရတယ္။ တစ္ခါတစ္ေလက်ေတာ့ ဘယ္ဟာနဲ႕ဥပမာယူလဲဆိုေတာ့က်ြန္ေတာ္က ပန္းခ်ီပံုတစ္ပံုဆြဲေနတယ္။ ဆြဲေနရင္းနဲ႕မူရင္းပံုနဲ႕ မတူဘူး၊ လြဲေနတယ္ဆိုပါေတာ့။ အဲဒါဆိုရင္ က်ြန္ေတာ္အရမ္းခံစားရတယ္။ စိတ္ဓာတ္လည္းက်သြားတတ္တယ္။ ဒါေပမဲ့ အဲလိုစိတ္ဓာတ္က်ေနတဲ့အခ်ိန္ ႀကိဳးစားၿပီးစိတ္မာန္တင္းဖိဆြဲလိုက္ရင္ အေကာင္းဆံုးရလဒ္တစ္ခုေတာ့ ရလာတယ္။ အဲလိုပဲ အလုပ္ေတြလုပ္ေနတဲ့ လူငယ္ေတြေပါ့။ လမ္းတစ္ဝက္က်ရင္ ဖိအားေတြနဲ႕ စိတ္ဓာတ္ေတြက်တဲ့အခ်ိန္ေတြဆိုရင္ အဲဒါကိုပဲ ဇြဲနဲ႕ဖိလုပ္လိုက္ရင္ ရလဒ္ေကာင္းေကာင္းေတြ ထြက္လာတတ္တယ္။ အဲဒါကေတာ့ က်ြန္ေတာ္ပံုဆြဲတဲ့ဟာနဲ႕ ဥပမာရတယ္။’ ဒါဟာ အာကာေက်ာ္ရဲ႔ ဘ၀ပါ။ အာကာေက်ာ္ရဲ႔ ဒႆနပါ။ ယံုၾကည္ရာေတြနဲ႕အတူ အာကာေက်ာ္ဟာ သူ႕အိပ္မက္ေတြကိုဆက္မက္ေနပါလိမ့္မယ္။

 

Interviewed by Aung Lynn Thit

 

 

 

         

 

 

 

 

         



Share this article

TOP 5 ARTICLES


Celebrity News   |   Posted on Nov 8, 2019

Nihi Sumba resort ကို Hon...


Parties & Events   |   Posted on Nov 8, 2019

MDS မှ Junction Square တွ...


Celebrity Style   |   Posted on Nov 8, 2019

မိုးဟေကိုရဲ့ Myanmar Trad...

Sign Up for MODA Newsletters







Why we asked you this information to be in touch with us? We will regularly send you some news, invitations, promotions, etc, by email or by SMS.